Κυριακή μεταξύ 11 και 17 Οκτωβρίου
Την Kυριακή μετά την ενδεκάτη Οκτωβρίου, μνήμη επιτελούμε των Aγίων Πατέρων της αγίας και Oικουμενικής Eβδόμης Συνόδου.
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020
Μνήμη των Aγίων Πατέρων της Αγίας και Oικουμενικής Eβδόμης Συνόδου.
Κυριακή μεταξύ 11 και 17 Οκτωβρίου
Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2020
Η Αγία Ευφημία με τον Τόμο των Ορθοδόξων στην αγκαλιά της
Αγία Ευφημία – Εορτάζει στις 16 Σεπτεμβρίου
Το σπουδαιότερο θαύμα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, πού στερέωσε την πίστη των Ορθοδόξων και συνετέλεσε, ώστε το όνομά της ν’ ακούγεται ευφήμως και να τιμάται σ’ ολόκληρη την Οικουμένη είναι το εξής:
Από τους 1000 που κάνουν τον σταυρό τους στην Εκκλησία, μόνο οι 2 τον κάνουν σωστά...
Ιεροκήρυκος Δημητρίου Παναγοπούλου
Όπως σε ένα έγγραφο, όταν δεν αποτυπώνεται σωστά η σφραγίδα, το έγγραφο δεν έχει ισχύ και είναι άκυρο, έτσι και ο σταυρός που δεν κάνουμε σωστά, δεν είναι σταυρός!
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2020
Νηστειοδρόμιο της εβδομάδας (7/9/20-13/9/20)
Η ΝΗΣΤΕΙΑ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΟΚΤΟΝΟΣ
ΟΥΤΕ ΣΩΜΑΤΟΚΤΟΝΟΣ,
ΑΛΛΑ ΠΑΘΟΚΤΟΝΟΣ
Δευτέρα 31 Αυγούστου 2020
Πρόγραμμα Πανηγύρεως Ιεράς Μονής Γενεσίου Υπεραγίας Θεοτόκου (Ντάρδιζα)
Πρόγραμμα εορτής
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2020
7.00 μ.μ. Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος
Τρίτη 18 Αυγούστου 2020
Τέλεση Θείας Λειτουργίας (21-08-2020)
Την Παρασκευή (21/08/2020) το πρωί, ώρα 07.00, θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου (Ντάρδιζας) επί τη μνήμη του Αγίου Ιούδα του θαδδαίου, προστάτη του συλλόγου " Φίλοι της Παναγίας Ντάρδιζας".
Εκ της Ιεράς Μονής.
Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020
"Μια κηδεία που έγινε γιορτή….."
Αύριο 15 Αυγούστου είμαστε καλεσμένοι όλοι σε μια κηδεία. Η Παναγία μητέρα αφήνει το πνεύμα της στα χέρια του Υιού και Θεού της. Απόστολοι εκ περάτων, μαθητές, φίλοι και πιστοί έχουν μαζευτεί γύρω από το πανάχραντο σκήνωμα της.
Μια κηδεία γίνεται γιορτή. Παράδοξο και θαυμαστό το φαινόμενο. Κι όμως πραγματικό. Όχι μονάχα τότε μα αιώνες τώρα η ημέρα αυτή αποτελεί αιτία χαράς και ευφροσύνης. Σε κηδεία πάμε κι όμως γελάμε. Σε κηδεία πάμε κι όμως τα πρόσωπα και οι ψυχές μας γεμίζουν φως.
Το έχουμε συνειδητοποιήσει; Έχουμε αντιληφθεί ότι θα πάμε στους ναούς να εορτάσουμε έναν θάνατο; Κι εδώ ξεκινάει το μέγα ερώτημα. Πως είναι δυνατόν να είμαστε καλεσμένοι σε μια κηδεία και πάντες να είναι χαρούμενοι; Από που πηγάζει αυτή η παράδοξη χαρά, η υπέρλογη και όχι παράλογη, να πηγαίνεις σε μια κηδεία κι αντί δακρύων και οδυρμών, να γελάς, να χαίρεσαι, να συγκινείσαι και να ξεσπάς σε ευχαριστίες;
Κι όμως δεν μπορείς σε αυτή την κηδεία να πενθήσεις ή να κλάψεις, δεν σου πάει δεν σου βγαίνει, δεν αισθάνεσαι λύπη και θλίψη. Γιατί; Μα γιατί ο θάνατος καταργείται. Δεν υπάρχει ο θάνατος ως μηδέν, ως χωρισμός, μοναξιά και φόβος. Αλλά ως ένωση, φως και Συνάντηση.
Τι ήταν η ζωή της Παναγίας; Μια διαρκής συνάντηση με τον Θεό. Μια υποταγή στο δικό Του θέλημα. Εκείνη είχε σβήσει, είχε χαθεί, ζούσε μόνο για Εκείνον. Δεν είχε τίποτε δικό της, γι’ αυτό τα είχε όλα. Δεν είχε θέλημα γι’ αυτό ήταν απολύτως ελεύθερη. Ζούσε σε διαρκή και αδιάλειπτο κοινωνία μαζί Του, γι’ αυτό ο θάνατος δε μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Όταν ο άνθρωπος έχει φτάσει στην κατά χάριν Θέωσιν, είναι θεούμενος, τότε ο θάνατος παύει να έχει τα στοιχεία του φόβου και της απειλής. Μεταμορφώνεται σε κοινωνία, σχέση, συνάντηση μετα του Ανεσπέρου και γλυκυτάτου Φωτός.
Η Παναγία δεν φοβάται τον θάνατο διότι όλη η ζωή της είναι μια σχέση και κοινωνία με τον Θεό. Πως να φοβηθείς τον θάνατο όταν έχεις ζήσει ως αθάνατος; Εδώ είναι και το μυστικό. Στο ποσοστό που στην ζωή μας ζούμε σε κοινωνία με τον Θεό ο θάνατος χάνει το φρικώδες πρόσωπο του. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ποθούμε τον θάνατο ή τον θεωρούμε φυσική πραγματικότητα του ανθρώπου. Παρα ταύτα όμως όταν η ζωή μας έχει φως, χαρά, πνεύμα Άγιον, αυτό θα αποτυπωθεί και την ημέρα που ο Θεός θα διαλέξει να φύγουμε για τα αιώνια, εκεί που η Παναγία μας περιμένει για πάντα.
Τρίτη 30 Ιουνίου 2020
Βλέπω αυτό που είσαι κι' όχι αυτό που κάνεις...
Να σε κρίνω από το λάθος σου; Όχι, γιατί έχεις κάνει και τόσα σωστά.
Να σε κρίνω από το πάθος σου; Όχι γιατί έχεις και αρετές.
Να σε κρίνω από τις αδυναμίες σου; Όχι γιατί έχεις και πολλά χαρίσματα.
Να σε κρίνω από μια λάθος στιγμή; όχι γιατί τότε θα αδικήσω μια ολάκερη ζωή;
Προτιμώ να βλέπω αυτό που μπορείς να γίνεις κι όχι εκείνο που είσαι.
Κανένα λάθος και πάθος δεν είναι πάνω και πέρα από την αγάπη του Θεού. Τι είναι πιο μεγάλη η αμαρτία ή η αγάπη του Θεού; Το πάθος ή η Χάρις; Το λάθος ή το έλεος Του;
Καμία αμαρτία δεν μπορεί να καταστρέψει αυτό που δημιούργησε ο Θεός. Η φύση μας είναι γεμάτη Θεό, όσα λάθη, πάθη και αμαρτίες κι αν κάνουμε αυτό δεν αλλάζει. Ο πιο μεγάλος αμαρτωλός κρύβει ολάκερο τον Θεό μέσα του. Ας το αντέξουν οι ηθικιστές.
Τι μας χρειάζεται τότε η άσκηση; Μας χρειάζεται για να φανεί αυτό που πάντα υπήρχε στο βάθος της ύπαρξης μας. Η αλήθεια της φύση μας. Ότι είμαστε εικόνες Θεού. Ένα ξεσκόνισμα είναι η άσκηση να φύγει η σκόνη και η ακαθαρσία, να λάμψει ο χρυσός που κουβαλάμε στα στήθη μας.
http://plibyos.blogspot.com
http://plibyos.blogspot.com
Σάββατο 6 Ιουνίου 2020
π. Λάμπρος Φωτόπουλος: Η μάχη των μαχών
Η Επιδημία του κορονοϊού έφερε στην επιφάνεια έναν πόλεμο που βρισκόταν σε λανθάνουσα κατάσταση και τώρα ορμητικά από όλες τα πλευρές επισπεύδεται. Είναι ο πόλεμος μεταξύ Κοσμικού Κράτους και Ορθοδοξίας.
Γιατί γονατίζουμε τρεις φορές στον Εσπερινό της Πεντηκοστής (Αγίου Πνεύματος);
«Θεέ μου…Είμαι πεσμένος… Σήκωσέ με. Ανάστησέ με. Σώσε με!…»
Κυριακή της Πεντηκοστής
«Τη αυτή ημέρα, Κυριακή ογδόη από του Πάσχα, την αγίαν Πεντηκοστήν εορτάζομεν. Πνοή βιαία γλωσσοπυρσεύτως νέμει, Χριστός το θείον Πνεύμα τοις Αποστόλοις. Εκκέχυται μεγάλω ενί ήματι Πνεύμ' αλιεύσι. Ταις των αγίων Αποστόλων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον ημάς. Αμήν»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)