Εάν θες να φύγει το σκοτάδι γίνε φως...

Αυτές τις ημέρες έχουμε όσο ποτέ άλλοτε την ανάγκη της προσευχής.

Να ενωθούμε με τον Χριστό, να γευθούμε την χαρά και την χάρη της Παρουσίας Του.

Να γλυκαθεί η πίκρα των φόβων μας.

Να ηρεμήσει ο ταραγμένος νους μας από τις τόσες αρνητικές γεμάτες πανικό πληροφορίες. 

Καρδιές ερμητικά κλειστές...

Γιατί λέτε να αρνήθηκαν στην Παναγία κατάλυμα οι άνθρωποι της Βηθλεέμ; Ολόκληρη πόλη δεν βρέθηκε κάποιος να πάρει στο σπίτι του, μια μικρή έγκυο γυναίκα; Νομίζω ότι αυτή η άρνηση φιλοξενίας, κρύβει κάτι βαθύτερο.

«Να κάνεις κέφι την Πίστη σου...»

Αυτή είναι μια φράση του Ν.Γ.Πεντζίκη, που συνοψίζει μια μεγάλη αλήθεια, ότι εάν η πίστη σου και η σχέση σου με τον Θεό δεν έχει χαρά τότε είναι ένα μεγάλο ψυχικό βάσανο. Η πίστη δεν είναι ψυχαναγκασμός αλλά οξυγόνο για την ζωή μας.

Τελικά τρομάζει η αγάπη;

Τελικά τις εντολές του Θεού προσπαθούμε να της εφαρμόσουμε επειδή αγαπούμε τον Θεό ή επειδή φοβόμαστε την οργή του και την απώλεια του παραδείσου; Η μήπως επειδή φοβόμαστε τον εαυτό μας, και μέσα από τα «ασκητικά κατορθώματα», ισχυροποιούμε ακόμη περισσότερο το εγώ μας;

Άγιος Γέροντας Πορφύριος: «Η πνευματική εργασία να μη γίνεται αντιληπτή»

Ό,τι κάνει ο καλός εαυτός μας, να μην το παίρνει είδηση ο κακός «Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου».

Ευγνωμοσύνη στις δοκιμασίες

Με τα δικά μας κριτήρια θα έπρεπε να ήταν μια πολύ δυστυχισμένη και κακόμοιρη γυναίκα. Ο πατέρας της είχε πεθάνει όταν ακόμα αυτή ήταν πολύ μικρή και το βάρος της ανατροφής της είχε πέσει εξ’ ολοκλήρου στους ώμους της μητέρας της και της γιαγιάς της.

Χριστούγεννα κατά τον Αγιο Παΐσιο

Κάποτε ρώτησαν τον Αγιο Γέροντα Παΐσιο για τα Χριστούγεννα και πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου».

Ο Θεός «παίζει» μαζί μας

Είχαμε έναν μοναχό στο Μοναστήρι μας. Όταν επρόκειτο να πάω σε ένα Μετόχι μας έξω από το Άγιον Όρος, μου λέει:

-Γέροντα, δώσε μου την ευλογία σου να παραδώδω το πνεύμα μου στον Θεό,

Η αδικία και ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Η αδικία, δυστυχώς, είναι φαινόμενο «από καταβολής κόσμου». Ο άδικος Κάϊν όχι μόνο φθόνησε, αλλά σκότωσε και τον δίκαιο αδελφό του Άβελ. Με άδικο τρόπο ο Ισαάκ πήρε τα πρωτοτόκια του αδελφού του Ησαύ. Αδικήθηκε από φθόνο ο πάγκαλος για τις αρετές του Ιωσήφ, ο αγαπημένος γιος του Ιακώβ, που τα αδέλφια του  τον πούλησαν ως δούλο μακριά από την πατρίδα.

Ο Θεός «παίζει» μαζί μας

Είχαμε έναν μοναχό στο Μοναστήρι μας. Όταν επρόκειτο να πάω σε ένα Μετόχι μας έξω από το Άγιον Όρος, μου λέει:

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: Ο γάμος είναι ένας δρόμος που αρχίζει από τη γη και τερματίζει στον ουρανό

Ὁ γάμος εἶναι ἕνας δρόμος· ἀρχίζει ἀπό τήν γῆ καί τερματίζει στόν οὐρανό. Εἶναι μία σύναψις, ἕνας σύνδεσμος μαζί μέ τόν Χριστόν, πού μᾶς βεβαιώνει ὅτι θά πᾶμε κάποτε στόν οὐρανό.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ο Χριστός είναι ευγενής. Δεν θέλει να εκβιάσει την ελευθερία που ο ίδιος μας έχει δώσει»

Η αρετή είναι γνώση.

Όλο το μυστικό είναι η προσευχή, το δόσιμο, η αγάπη στον Χριστό. Η μοναχική ζωή είναι ζωή χαρισάμενη.

«Είδα, παιδί μου, ότι όλη μας η ζωή, έργα, λόγια, σκέψεις είναι γραμμένα, καί θα δώσουμε για όλα λόγο»

Όταν είχε κοιμηθεί ο Γέροντας μου, ο πατήρ Νικόδημος, είπα στην προσευχή μου, που να πήγε άραγε η ψυχή του;

Δῶσε στὸν ἄλλον πρῶτα ἕνα χαμόγελο...

"Ἐσὺ ποὺ εἶσαι στὸ Μοναστήρι, ὅταν πλησιάσεις τὸν ἀδελφό σου, ἐσὺ ποὺ εἶσαι σύζυγος, ὅταν πλησιάσεις τὸν ἢ τὴν σύζυγό σου, ἐσὺ ποὺ εἶσαι πατέρας, μητέρα, ὅταν πλησιάσεις τὸ παιδί σου... ὅ,τι θὰ τοῦ πεῖς, ὅ,τι σκέφτεσαι νὰ τοῦ πεῖς, πὲς τό, ἀφοῦ πρῶτα τοῦ πεῖς δύο κουβέντες ποὺ θὰ τοῦ δώσουν χαρά, παρηγοριά, μία ἀνάσα. 

Γέροντας Παΐσιος: «Γιατί παιδεύονται αυτοί που δεν φταίνε;»

“Ανέχεται, ανέχεται, για να είναι αναπολόγητος ο κακός. Είναι περιπτώσεις που ο Θεός επεμβαίνει άμεσα και αμέσως, ενώ σε άλλες περιπτώσεις περιμένει.

Η πλαστελίνη της αγάπης

Όλοι κάποιον ψάχνουμε να μας καταλάβει, να μας νιώσει, να μας αγγίξει, να μας μιλήσει, να μας τραγουδήσει της αγάπης άσματα, να μας ψιθυρίσει νανουρίσματα, να μας κοιτάξει με γλυκύτητα, να μας πάρει στην αγκαλιά του σαν βρέφος αδύναμο, να μας ζεστάνει με το χαμόγελό του, να δακρύσει μαζί μας…

Χριστιανός είναι ο άνθρωπος της Αγάπης και όχι ο άνθρωπος των νόμων

Νηστεύουμε, εκκλησιαζόμαστε, προσευχόμαστε, εξομολογούμαστε… Χριστιανοί όμως δεν είμαστε… 

Πολλές φορές εγκλωβιζόμαστε στους «νόμους» και δεν προχωρούμε στην ουσία των πραγμάτων. Διότι αντί να αποκτούμε διαμέσου όλων των παραπάνω αγάπη, συγκατάβαση, συγχωρετικότητα, υπομονή, κατανόηση, ταπείνωση, γινόμαστε πιο σκληροί... 

Διδακτική ιστορία: Όταν θέλει ο Θεός

Υπήρχε μια φτωχή γυναίκα, η οποία όλη την ώρα, ό,τι καλό και να συνέβαινε, κοίταζε τον ουρανό και έλεγε: «δόξα τω Θεώ». Αισθανόταν πολύ ευγνώμων για το οτιδήποτε.

 Κάπου εκεί κοντά έμενε ένας πλούσιος άνθρωπος. Κάθε φορά, λοιπόν, που περνούσε μπροστά.. από το σπίτι της γυναίκας, την άκουγε να λέει «δόξα τω Θεώ. Ευχαριστώ, Κύριε». 

Ο κουρέας και ο ....Θεός (Εξαιρετικό δίδαγμα)

Μια φορά πήγε ένας τύπος στο κουρείο για το καθιερωμένο κούρεμα και ξύρισμα.

Καθώς ο κουρέας άρχισε να δουλεύει, άρχισε μια καλή συζήτηση.

Μίλησαν για τόσα πολλά πράγματα και πάρα πολλά θέματα…

Ένας μοναχός φύτεψε μια ελιά και άρχισε να προσεύχεται: Κύριε, στείλτε μου βροχή

Ένας μοναχός φύτεψε μια ελιά και άρχισε να προσεύχεται: Κύριε, στείλτε μου βροχή.

Και ο Κύριος έστειλε βροχή στη γη.

Το δέντρο ήταν κορεσμένο με υγρασία και ο μοναχός συνέχισε να προσεύχεται: